6 Luty 2010
Postawa liderów względem ludu Bożego
Autor: Marian Rassek. Kategorie: Postawa liderów względem ludu Bożego .
A gdy przyszedł Dawid do Syklag, wysłał część łupu starszym Judy według ich miast z tymi słowy: Oto dar dla was z łupu wrogów Pana …i tych w Hebronie oraz tych wszystkich miejscowości, po których krążył Dawid ze swoimi wojownikami 1Sam.31,26 i 31
Dawid w czasie swej ciągłej ucieczki przed królem Saulem szukał schronienia w wielu miejscach. Potrzebował wsparcia i niejednokrotnie je znajdował (choć nie zawsze). W opisanej historii nasz bohater wrócił po zwycięskiej walce do Syklag . Odzyskał wszystko, co stracił i zdobył wiele bogactw, nie mówiąc o sławie jaka mu towarzyszyła. To co budzi jednak szczególne zainteresowanie dotyczy rozdawania łupów przez Dawida. Dawid wysłał ich część do (jak sądzę) kilkudziesięciu miast Judy oraz tych wszystkich miejscowości, po których „krążył”.
Dawid był niezwykłym przywódcą. Pamiętał o swoim ludzie, a w szczególności o tych, którzy mu pomogli w ciężkich chwilach. Taka postawa jest niesamowicie potrzebna w dzisiejszym kościele. Potrzebujemy pastorów (liderów), którzy pamiętają o innych.
Kiedy wybierano brakującego, dwunastego apostoła kryterium, jakie postawiono nowemu kandydatowi było szczególne. Szukano osoby, która od początku była z Panem Jezusem. Znaleziono tylko dwóch ludzi spełniających wspomniany wymóg: Macieja i Justa. Apostołowie pamiętali o tych, którzy od początku do końca byli z Chrystusem i jednemu z nich nadali miano apostolskie. W tamtych czasach doceniano wierność. Wyróżniano ją spośród wielu innych cech. Zachęcam pastorów i liderów, by nie zapomnieli o osobach, które stanęły za nimi w ciężkich momentach ich służby. Im właśnie należy się pochwała i honor. Jednocześnie przestrzegam, w ślad za Pawłem, by nie dawać odpowiedzialności w służbie jedynie utalentowanym, którzy nie przeszli próby. Wielu przywódców wciąż popełnia błąd. Zaczarowani osobowościami i potencjałem jednych ludzi nie dostrzegają wartości wierności i oddania innych. Oczywiście siedzenie w ławce co tydzień i przysłuchiwanie się kolejnemu kazaniu niekoniecznie jest dowodem na właściwą postawę względem liderów. Sądzę, że każdy pastor i lider wie w swoim sercu tak naprawdę kto mu pomaga, kto jest godzien pochwały i czci.